Werknemer aan het woord: Anneke Dekker

FlexMixBlogsWerknemer aan het woord: Anneke Dekker
29
nov
2017
29.11.2017 René Elling Blogs

‘Als je iets echt leuk vindt, dan is dat ook wat je wil. Voor mijn patiëntencategorie kan ik het verschil maken’

Oktober jl. verhuisd Anneke Dekker, samen met haar partner Simon en drie honden, naar het natuur overgoten Drenthe. Sinds kort is zij in Emmen werkzaam in het Scherperziekenhuis van Treant als oncologieverpleegkundige. Simon start in december, alleen dan op een andere locatie, en ook via FlexMix. Wij stelde haar een aantal vragen over haar ervaring met FlexMix, haar vak en haar dromen en doelen voor de toekomst.

Je werkt nu als oncologieverpleegkundige, is dit iets wat je altijd al hebt willen doen?

‘Nee, ik heb niet altijd in de zorg gewerkt. Lang geleden ben ik afgestudeerd aan de Landbouwuniversiteit waarna ik als socioloog aan de slag ben gegaan. Op een gegeven moment wilde ik het roer volledig omgooien en heb ik me omgeschoold tot oncologieverpleegkundige wat ik sinds 2002 met ontzettend veel plezier doe. Het kan af en toe best heftig zijn, maar als je iets leuk vindt dan is dat ook wat je wil omdat je voor die patiënt categorie het verschil kan maken. Bijvoorbeeld na een diagnose even iemand vasthouden, ondersteunen in het verwerkingsprocess en de zorg bieden die op dat moment nodig is, is voor mij heel bijzonder en dankbaar werk.’

Het zal vast wel even wennen zijn, nieuwe woonplaats, werkplek. Ben je blij dat jullie deze keuze hebt gemaakt?

‘Ja ontzettend! Simon en ik vinden het heerlijk om ergens opnieuw te kunnen beginnen en het avontuur op te zoeken. We wonen in een heerlijke woonboerderij en als ik op de bank zit en over de velden heen kijk, weet ik waar ik het voor doe. Natuurlijk is het wennen, maar ik zou dit niet willen missen. We hebben ontzettend mooie plannen voor de woonboerderij en kijk er ontzettend naar uit ook hiermee aan de slag te gaan. Je hoort soms wel eens dat Drenthenaren een beetje stug kunnen zijn, maar niets is minder waar. Iedereen die we spreken is heel lief en zorgzaam. De stadse botheid is hier ver te zoeken en dat vinden we heel erg prettig.’

Dat klinkt veelbelovend! Wat zijn jullie van plan met de boerderij?

‘We zijn van plan er een zorgboerderij van te maken waar volwassenen met een verstandelijke beperking hun hart op kunnen halen met allerlei activiteiten, de dieren die er komen en daarnaast willen we een deel gaan gebruiken als bed & breakfast. Het is vaak lastig een fijne een leuke plek voor deze kinderen te vinden en veel plekken bieden gewoon niet de faciliteiten die wij straks wel hebben. Zo komt er ook een moestuin, kunnen de kinderen helpen met het verzorgen en knuffelen van alle dieren. We hopen in de lente/zomer 2018 van start te gaan.’

Is dat ook de reden dat jullie het prettig vinden om door middel van detachering te werken?

‘Ja zeker! Bettyanne is echt een hele fijne baas. Haar ideeën, de manier waarop ze meedenkt. Ze zorgt gewoon heel goed voor ons. Ze kijkt met je mee op het moment dat je elders wil werken, en je krijgt de kans op heel veel verschillende plekken te werken, het aantal uur dat je wil en de werktijden. Wat wij zo fijn vinden is met name de afwisseling die je hebt door te werken door middel van detachering. Je hebt niet de ballast van vergaderingen, geen werkgroepen. Je kunt gewoon lekker je werk doen.’

En hoe ziet een werkweek er voor jou uit?

‘ Ik ben natuurlijk net opnieuw begonnen maar afgelopen jaren heb ik altijd 32 uur gewerkt en werk er nu 36. We hebben ons leven eigenlijk gewoon ingericht om werk heen. Ik werk heel onregelmatig en erg graag avonden en nachten. Niet dat ik niet van hard werken houd, maar dagdiensten zijn heel druk, waardoor je veel minder de tijd hebt voor de patiënt omdat je vooral met randzaken bezig bent. Dan kun je ze echt de tijd geven die ze nodig hebben. Het is gewoon veel intiemer.’

Wat zijn voor jou de meest bijzondere momenten op werk?

‘ Het is niet maar een moment, maar het zijn de patiënten die echt in je ziel kruipen. Waar je een bijzondere klik mee hebt en enigszins een band opbouwt. Natuurlijk hou ik altijd professionele afstand, maar je blijft ook gewoon een mens.’